Εστιάζοντας στον τομέα της πολιτισμικής κληρονομιάς, μεγάλο εύρος και πλήθος ψηφιακών παιχνιδιών έχει αναπτυχθεί έως σήμερα, ωστόσο η ανάπτυξη «υβριδικών» επιτραπέζιων παιχνιδιών με πολιτισμικό υλικό αποτελεί νέο ερευνητικό πεδίο, με πολλά υποσχόμενη εμπορική προοπτική. Το τεράστιο συγκριτικό μειονέκτημα των παραδοσιακών επιτραπέζιων παιχνιδιών σε σχέση με τις ψηφιακές εφαρμογές παιχνιδιών έγκειται κυρίως στο αυξημένο κόστος παραγωγής και διάθεσης των φυσικών υλικών τους. Δίνοντας μεγάλο βάρος σε αυτόν τον άξονα, το ΕΠΕΤΑΙ καινοτομεί προτείνοντας την επαναχρησιμοποίηση του ίδιου συνόλου φυσικών υλικών σε πολλά διαφορετικά παιχνίδια, καθένα από τα οποία υλοποιείται και υποστηρίζεται μέσω διαφορετικών ψηφιακών εφαρμογών. Συγκεκριμένα, το ΕΠΕΤΑΙ απομακρύνεται από το παραδοσιακό «1 προς 1» μοντέλο που υιοθετείται στα επιτραπέζια παιχνίδια, και προτείνει ένα υβριδικό «1 προς πολλά» μοντέλο, όπου τα ίδια φυσικά υλικά χρησιμοποιούνται ως «απτά ερεθίσματα» σε πολλά είδη παιχνιδιών (υλοποιούμενα από ξεχωριστές εφαρμογές), με διαφορετικό τρόπο στην κάθε περίπτωση. Τοποθετώντας την επαναχρησιμοποίηση των φυσικών υλικών ως κεντρικό άξονα της σχεδίασης, το ΕΠΕΤΑΙ προδιαγράφει τη δημιουργία ενός συνόλου «υβριδικών» παιχνιδιών, ατομικών αλλά και ομαδικών.
Το έργο δίνει μεγάλο βάρος στο σενάριο όπου οι παίχτες βρίσκονται στον ίδιο φυσικό χώρο (co-located players), και θέτει ως σημαντικό στόχο της σχεδίασης την προώθηση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των συμμετεχόντων παιχτών. Η χρήση των κινητών τηλεφώνων συχνά οδηγεί σε απομόνωση των μελών μιας ομάδας ανθρώπων: παρόλο που βρίσκονται στο ίδιο φυσικό χώρο, ο καθένας ενεργεί ιδιωτικά στην προσωπική συσκευή του, οδηγώντας σε μια κατάσταση που πολλές φορές αναφέρεται ως “mobile cocoon”. Η αξία των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων έχει τονιστεί τόσο στα πλαίσια των παιχνιδιών, όσο και ευρύτερα στο τομέα των πολιτισμικών εμπειριών, και πλήθος σύγχρονων εργασιών διαπραγματεύεται την ενίσχυσή τους, ορίζοντας διαμοιραζόμενη χρήση συσκευών, δημιουργώντας κοινές επιφάνειες προβολής, προάγοντας τη λεκτική επικοινωνία, ή και τη συγχρονισμένη φυσική κίνηση. Με αυτό το γνώμονα, το ΕΠΕΤΑΙ ορίζει ομαδικές εκδοχές των παραδοσιακών παιχνιδιών, περιέχοντας ένα συνδυασμό από στοιχεία συνεργασίας κι ανταγωνισμού, ενώ παράλληλα εισάγει στοιχεία συγχρονισμένων κινήσεων των παιχτών κατά την εξέλιξη της εμπειρίας.